Politicologie

Ik heb betere dingen te doen dan politicologie te studeren.
Zo kan ik bijvoorbeeld afwassen of stof afnemen. Of gewoon nog een spelletje Catan spelen.
Fruitvliegjes doodmeppen.
Patience spelen.
Afspreken met die ene mens aan wie ik al lang geleden heb beloofd om eens tijd vrij te maken.
Het huilende kind van mijn bovenburen doen zwijgen.
Gitaar spelen.
Tekeningetjes maken.
Filmpje kijken.
Slapen.
Naar muziek luisteren.
Naar de bakker gaan.
Bons uit de Guido Gids scheuren.
Eten.
Luieren.
Lachen.
Dromen.

Zoals je leest, ik heb echt wel betere dingen te doen dan politicologie leren.
Maar ja, het kan nu eenmaal niet anders.

De bus

Vroeger nam ik nooit de bus. De bus was vreemd en eng.
De trein was veel gemakkelijker, ongeveer één station per gemeente/stad, bijna onmogelijk om te missen.
Tegenwoordig besef ik dat ergens naartoe gaan met de bus helemaal niet zo moeilijk is. Integendeel. Prettig om vlak bij de deur afgezet te worden.

Iedereen zit er dus vrolijk bij, zou je kunnen denken.
Maar niets is minder waar!
In schorten gehulde norse dametjes kijken altijd kwaad. Of heertjes met een stereotype groene vilten hoed. En ze kijken je altijd aan alsof je voor hen recht moet staan, omdat zij op de bus komen en er geen plaats meer voor hun pijnlijke botten is.

En weet je wat? Ik blijf gewoon lekker zitten. Ook als ik op het tableau naast dat geel ontwaardingsmachiending zit. Ook als bepaald vee me subtiel in de rug steekt: "Ja juffrouwtje, maak maar eens plaats voor de mensen!" En dat terwijl ik mijn been verzet omdat zij en haar achterlijke vriendin tenminste zouden doorkunnen.

Neen, ik moet er niet van weten. Want ik betaal nog voor mijn bus. Ik krijg nog lang geen geen gratis omnipas voor mijn 65e verjaardag. En ik kan niet anders dan op een propvolle bus geduwd worden omdat mijn proffen per se dan les willen geven.
Neen!
Ik blijf lekker vrolijk. En lach vriendelijk tegen de mensen.
Ik klaag niet als dergelijke creaturen me weer doen struikelen met hun wandelstok.
Ik klaag niet.
Zelfs niet met mijn pijnlijke knie.

Ik heb net twee seksende vliegen doodgeklopt.

Moe

Mijn pa

Hij heeft vandaag al minstens drie keer het woord gebruikt:
potezel.
Ik vind het een leuk woord.

Verder nog even een memborabel feit dat ik op mijn lijst met "dingen die ik nooit meer zal hebben" kan plaatsen.
Grieks.
Gedaan. Nooit meer!
Nu word ik een van die mensen die zal zeggen:
"Thoh! Dat heb ik ooit nog gekunnen!"
Jaja, u mag zeggen wat u wil, maar ik word oud.
Potezel.

Oud

Ik ontdekte dat ik vandaag precies 6666 dagen oud ben.
En dit geheel toevallig tijdens wiskunde.
Het moet je maar overkomen!

Verkiezingen

De trend voor de volgende legislatuur is aangekondigd op de radio!
"Dat zien we morgen wel, eerst feesten."
Niet bepaald de verandering die ze beloofden dus.

Ik heb ook gestemd.
Voor de goeie!